سلام بر قادرآباد دلها

سلام اي خاك خوبت كيمياگر      بناب و چقه زرد و پير قنبر

 چنار و زيتك و كوه دوزاغان         سلام اي شهر قالي شهر كالان

 هزاران كوچه باغ ناز داري          نشان از شهر گل شيراز داري

صفا مي بارد از هر بام و خشتت      پر از گل مي شود ارديبهشتت

 پسين هايت غروبي ناب دارد         شب تار تو هم مهتاب دارد

 خدا بر دامنت عطر علف زد         هوايت را گوارا كرد و كف زد

 فداي ناله هاي مستمندت         صفاي مردم بالا بلندت

 به قربان هياهوي پاسارگاد          نگاه كودكان محمود آباد

 زلال چشمه هاي دشت مرغاب        صفاي بي رياي دشت مرغاب

 هنوز از تنگ خضري آب خيزد         صداي شرشر از مرغاب خيزد

  تو و ديواري از نارنج قلعه           سخن ها داري از نارنج قلعه

 تو و شبهاي تار تل مزيدي         درختاني كه در بن كوه ديدي

 شب تاريك تو دزدي به چند است      كه تير سركش برنو بلند است

 سكوتت يار غار شاپرك شد            تن كوروش به آغوش تو حك شد

 اگر شوري دگر در ديدگان نيست          اگر از شهر كماهنگتت نشان نيست

 اگر بر دشتها پا مي گذاري          مكان بر كوه موسي خاني نداري

 سرت جاويد دشت بي غروبم           هميشه سبز باشي شهر خوبم